Γ. Ζάχος – Α. Ζάχου

Σύντομη αναφορά  στην ιστορία των νευροεπιστημών

Το αρχαιότερο εύρημα με νευροεπιστημονικό περιεχόμενο ένας αρχαιοαιγυπτιακός  πάπυρος, που φέρει το όνομα του Αμερικανού συλλέκτη Edwin Smith, ο οποίος τον εντόπισε το 1862. Το περιεχόμενο αυτού του παπύρου μεταφράστηκε και δημοσιεύτηκε το 1930 από τον James Breasted. Σήμερα είναι τοποθετημένος στο Μουσείο Ακαδημίας της Ιατρικής στη Νέα Υόρκη.

Η χρονολόγηση αυτού του παπύρου τον τοποθετεί στον 17ο αιώνα π.Χ. Στο εύρημα αυτό αναφέρεται για πρώτη φορά ο όρος «εγκέφαλος» και περιέχει 48 περιπτώσεις ασθενών με κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Σημαντικές είναι οι παρατηρήσεις αυτού που έγραψε τον πάπυρο, για το πώς ένα εγκεφαλικό τραύμα μπορεί να επηρεάσει σωματικές λειτουργίες, όπως την όραση, την ομιλία, την κινητικότητα των άκρων, κ.ά.
Πολλές από τις περιπτώσεις που αναφέρονται εκεί, ισχύουν και μέχρι σήμερα. Ακόμη περιγράφονται το πυραμιδικό σύστημα (εκούσιες κινήσεις), η αφασία Broca, όπως και άλλα κλινικά σύνδρομα με μιαν εκπληκτική ακρίβεια.

  • Ο πάπυρος αυτός μας μαρτυράει κυρίως τούτο : μπορεί να είναι το μοναδικό εύρημα, όμως αποκαλύπτει την ύπαρξη μεγάλης εμπειρίας, που είχε σωρευτεί μέσα από τη μελέτη και από εφαρμογές της νευροεπιστήμης. Ακόμη μαρτυρεί, ότι πρέπει να υπήρξε πλήθος τέτοιων μελετών, οι οποίες σίγουρα είχαν αποτυπωθεί σε ολόκληρα συγγράμματα.
  • Τα περισσότερα είχαν την ίδια τύχη, που είχαν και άλλα παρόμοια συγγράμματα, αλλά και άνθρωποι φωτισμένοι, που σκόνταψαν κυρίως σε σκοταδιστικά ιδεολογικο-θρησκευτικά εμπόδια, θίγοντας τις δοξασίες για το άυλο της υπόστασης της ανθρώπινης ψυχής, και που, γι  αυτό, παραδόθηκαν στην πυρά.

download Κατεβάστε
το αρχείο